یک بار برای همیشه ...

mehdij — Mon, 22 Jan 2007 22:14:48 GMT

یکی درد و یکی درمان پسندد

یکی وصل و یکی هجران پسندد

مو از درمون و درد و وصل هجرون

پسندم آنچه را جانان پسندد

mehdij — Sun, 21 Jan 2007 21:00:18 GMT

من پذيرفتم شکست خويش را پندهاي عقل دور انديش را

من پذيرفتم که عشق افسانه است اين دل درد آشنا ديوانه است

ميروم شايد فرامشت کنم در فراموشي هم آغوشت کنم

ميروم از رفتن من شاد باش از عذاب ديدنم آزاد باش

آرزو دارم بفهمي درد را تلخي برخوردهاي سرد را

mehdij — Mon, 21 Aug 2006 08:48:31 GMT

کسی جز من مقصر نیست ...

mehdij — Sat, 19 Aug 2006 11:50:18 GMT

خیلی وقته ازش خبری ندارم دلم اندازه ی تمام ابرای آسمون گرفته دیگه هیچ نگاهی هیچ لبخندی

و هیچ عشقی رو باور ندارم,من بدجور شکستم اون من و بد جور شکوند

با خودم گفتم دیگه هیچ وقت بهش فکر نمیکنم گفتم ازش متنفرم گفتم دیگه عاشق نمیشم

ولی فقط گفتم نتونستم ... حالا خیلی وقته ازم خبر نداره

فقط اینو میدونم که ساده باختم خیلی ساده.

من پاک زیستم من پاک سوختم من پاک باختم.

اینم می خوام بدونی :حالا هر جا که هستی پای هر کی نشستی بدون این رسم رفاقت چندین و چند سالمون نبود...

نمیدانم مرا میخواستی یا نه؟

و شاید هم دلت می سوخت و شاید هم چو من دیوانه ی عاشق ندیده ای

ولی آنقدر میدانم کسی جز من مقصر نیست

گناهش گردن من باشد و عشقش به نام تو

در آن دوران زبانم در کف عقل و دلم دنبال چشم تو

تو ولی ساکت

به هر جایی که می رفتی دلم قبل از تو حاضر بود

تو گویی من تمام راه را پیش تو می رفتم و تنها ساکت و آرام کنار تیر برقی ,صخره ای, سنگی

و یا در پشت دیواری برایت منتظر می ماندم و آنگاه زمانی که به پایان می رسید این انتظار تلخ

به سویت خیره می گشتم دلم هر لحظه از بوی تو سر مست,ولی عقلم,تو گویی می زد او با

تازیانه بر زبانم روزها تا شام و می گفت عقل (آن شلاق در دستش) هلا فریاد! مبادا ای زبان

سرخ بجنبی بی خود و گستاخ زنی آرامشم بر هم دهی سبز سرم بر باد نیاید آن شب و آن روز

که برکام دلم چرخی مبادا صحبتی,نقلی,حدیثی گویی و رسوا کنی من را نگویی هان !

مبادا که بداند دوستش دارم

شبی اما به از عمری زبانم از کف پرید و بر لب بام دلم بنشست و گفت آنچه نباید گفت

دلم پیروز شد عقلم مرا بگذاشت کسی جز من مقصر نیست

کمی بگذشت و عقلم باز رامم کرد تا آن روز بارانی تو در آن روز بارانی که من شرمنده و

غمگین ز تو می خواستم حرف دلم نشنیده گیری و بر من ببخشایی سکوتی سخت سنگین کردی و

گفتی که باید منتظر,تا پاسخت باشم دگر نه صدایی , نه حدیث و صحبتی حتی دگر ,حتی سلامی

نه کلامی نه سکوت مطلق و سرمای چشمانت مرا در قصر شک محبوس و تنها کرد

دلم افسرد ,زبانم مرد و قلبم در میان بهت و نومیدی به سان غنچه ای سرما زده پژمرد

نمی دانم مرا می خواستی یا نه؟

و شاید هم دلت می سوخت که من را این چنین حیران و سرگردان

میان روزو شب, امید و نومیدی توقف دادی و رفتی

ندانستم صدایم را شنیدی, نفهمیدم مرا دیدی ویا چونان همیشه چشمت با جای دگر بود.

mehdij — Tue, 11 Jul 2006 21:21:04 GMT

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

شمع را باید از این خانه به در بردن و گشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه ی مایی

عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهل است تحمل نکنم بار جدایی

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

دوستان گویند برو دل به هوای دگری ده نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

عکسهایی از رییس جمهور محبوب

mehdij — Mon, 10 Jul 2006 10:56:50 GMT

mehdij — Sun, 09 Jul 2006 12:48:38 GMT

دزدی بوسه عجب دزدی پر منفعت ایست

که اگر باز ستاند دو چندان گردد

mehdij — Thu, 13 Apr 2006 16:24:02 GMT

اگر ماه بودم

به هرجا كه بودم.سراغ تو را از خدا مي گرفتم

وگر سنگ بودم

به هرجا كه بودي سر رهگذار تو جا مي گرفتم

اگر ماه بودي

به صد ناز شايد شبي بر لبه بام ما مي نشستي

وگر سنگ بودي

به هرجا كه بودم مرا مي شكستي مرا مي شكستي

تو دلت يـك جاي ديگه

mehdij — Thu, 13 Apr 2006 11:18:18 GMT

تو دلت يـك جاي ديگه
اين و چشمات داره ميگه
ولي من ديگه ميدونم
كه تو كفشت پر ريگه
من و تو چه ساده بوديم
كه به هم دل داده بوديم
پاي اين عشق خيالي
بد جوري افتاده بوديم
روزاول ديدين تو واسه
من خيلي قشنگ بود
تو ميگفتي كه ميموني
ولي قلبت پر سنگ بود
توبرو سراغ عشقي
كه نفهمه تو كي هستي
پاي عشق تو بميره
تا نفهمه خالي بستي
من و تو چه ساده بوديم
كه به هم دل داده بوديم
فقط برو برو بروووووووووووووووو
_________________
نفرين به زندگي!به همين روزهاي سرد
اين روزهاي تهي از نبرد و مرد
حس پرنده بودنم از دست رفته است
من ماندم و همين قفس و ميله هاي سرد

چرا عاشق نباشم...

mehdij — Sat, 08 Apr 2006 19:05:19 GMT

من که ميدانم شبي عمرم به پايان ميرسد نوبت خاموشي من سهل و آسان ميرسد

من که ميدانم که تا سرگرم بزم و مستي ام مرگ ويرانگر چه بي رحم و شتابان ميرسد

پس چرا عاشق نباشم پس چرا عاشق نباشم

من که ميدانم به دنيا اعتباري نيست نيست بين مرگ و آدمي قول و قراري نيست نيست

من که ميدانم اجل ناخوانده و ويرانگراست سرزده مي آيدو راه فراري نيست نيست

پس چرا عاشق نباشم پس چرا عاشق نباشم