مي توان تو را بهانه كرد و از تو گفت
يا شكوه شاعرانه كرد و از تو گفت
لحظه لحظه در كنار برگ بر گ اين خزان
شاخه هاي خشك را جوانه كرد و از تو گفت
در هجوم اين سكوت زهر دار شعر سوز
يك سبد غزل ترانه كرد و از تو گفت
يا به جاي واقعيت دروغ اين زمان
شعر را سرود جاودانه كرد و از تو گفت
در كنار تو شبيه سارهاي بي وطن
عشق را نشان اين زمانه كرد و از تو گفت
اي صداقت سپيد شامگاه تيره روز
مي توان تو را بهانه كرد و ازتو گفت
_________________
اي كاش نبودنت را هم با خودت برده بودي .........
|
+| نوشته شده توسط
M.j در
|
